نیازمندی ها
دعوت به همکاری 
پایگاه خبری زندگی سالم از خبرنگاران تخصصی کشوری دعوت به همکاری می نماید. علاقه مندان می توانند با ایمیل info@zendegisalem.ir مکاتبه فرمایند.

 

تاریخ انتشار: 8 بهمن 1392  -   9:15:11 بعدازظهر(PM)
پرینت بگیرید
مصطفی اقلیمازندگی سالم: حجب و حیای معمول در جامعه ما سبب شده که سطح اطلاعات عمومی درباره بیماری های جنسی پایین باشد. این آگاهی های اندک در سطح جامعه ممکن است سبب خطرات بیشتر شود؛ از همین رو به نظر می رسد ارایه اطلاعاتی در خصوص بیماری های جنسی در جامعه ی ایران از این نظر حایز اهمیت باشد که با پیشگیری از انجام رفتارهای پرخطر، سلامت جامعه تهدید نشود. دانستن چنین هشدارهای ضروری ای، برای والدین و حتی همسران نیز مفید است.

در همین رابطه، با مصطفی اقلیما، رییس انجمن علمی مددکاری اجتماعی ایران و دکترای مددکاری اجتماعی به گفتگو نشسته ایم.

علل بروز بیماری های ناشی از ارتباط جنسی در جامعه ما چیست و چه خطراتی را متوجه افراد می کند؟
یکی از بزرگترین مشکلات ما در جامعه ایران این است که برخلاف تمام دنیا که در مورد بیماری های جنسی همچون همه بیماری ها آموزش می بینند این گونه نیست و بیماری های جنسی جزو تابوهای جامعه ما است و دولت و مطبوعات تحت هیچ عنوانی وارد این بخش، از عفونت ساده گرفته تا دیگر بیماری های موجود در این حیطه، نمی شوند و اطلاعاتی به مردم نمی دهند و چون این بیماری ها حالت تابو دارد و کسانی هم که به این بیماری ها مبتلا هستند از رفتن پیش متخصص، ترس دارند؛ به این ترتیب، بیماری حاد شده و طولانی مدت می شود.

برخی بیماری ها مانند عفونت های ساده که زنان و مردان به آن مبتلا می شوند با آنتی بیوتیک درمان می شود اما به دلیل ترس از اطلاع دیگران از بیماری، بیماری آنقدر طول می کشد که باعث بروز مشکل می شود؛ بنابراین اولین مشکل ما این است که هیچ گونه اطلاع و آگاهی به میانسالان، افراد متاهل و جوانان جامعه داده نمی شود.

اما برخی بیماری های آمیزشی وجود دارد که به مرور خود را در جامعه نشان داده از جمله بیماری ایدز و یا تبخال تناسلی که ویروس بوده و بسیار خطرناک می باشد و درمان آن امکان پذیر نیست؛ البته بیماری اخیر یعنی تبخال تناسلی(زگیل تناسلی) واکسن دارد که از سن 12 سالگی تا سن 28 سالگی باید زده شود که قیمت آن در ایران در حدود یک و نیم میلیون تومان می باشد و گران است و دسترسی برای برخی مشکل است.

ویروس این بیماری، بسیار سریع منتقل می شود و به راحتی نیز درمان پذیر نیست؛ اما متاسفانه در مورد این بیماری بیشتر در سایت ها و مطبوعات و اینترنت و یا پزشکان مختلف شخصی هشدار داده می شود و دستگاه های دولتی هیچ اقدامی در این زمینه انجام نمی دهند.

چه راهکارهایی برای مقابله با این بیماری ها وجود دارد و آیا دولت تاکنون اقدامی برای پیشگیری از این بیماری ها داشته است یا خیر؟
وقتی چنین بیماری های خطرناکی وجود دارد، کمترین کار این است که پزشکان ما در داخل با استفاده از رسانه ملی در مورد آن صحبت کنند تا مردم مجبور نشوند در برخی از تلویزیون های خارج کشور در مورد بیماری خود سوال کنند و از پزشکان آنجا جواب بگیرند.

کمترین چیز، آموزش است؛ وقتی عنوان می شود که مراقب باشید، به معنی پیشگیری است و وقتی به درمان برسد دیگر بی فایده است زیرا پیشگیری، ارزان ترین راه برای هر نوع بیماری است اما متاسفانه چیزی به نام پیشگیری در کشور ما وجود ندارد و اجازه می دهیم مسایل، حاد و بغرنج شود، بعد تازه به فکر درمان می افتیم.

بیماری های مختلفی از انواع و اقسام روابط جنسی وجود دارد و حتی به این روابط افراد با یکدیگر که تا چه میزان برای هر دو طرف، مساله دار است، هیچ کس توجهی نمی کند، در حالی که نیاز است در مدارس به بچه ها آموزش داده شود و اگر در دبستان و دبیرستان به نظر مناسب نیست، پس چرا در دانشگاه ها آموزش نمی دهند؟!

بنابراین باید به جامعه، آموزش دهیم که بیماری از چه زمانی شروع می شود؟ این که چه موقع باید آموزش داده شود باید در جامعه پذیرفت که، بیماری های مقاربتی از زمانی که بچه ها وارد سن بلوغ می شوند شروع می شود؛ حتی برخی مواقع، افراد نیاز جنسی خود را با حیوانات برطرف می کنند. این که این رفتارها چه عوارضی دارد حداقل از 11 سالگی باید به نوجوانان و جوانان آگاهی داد تا بتوان از عوارض ناشی از این نوع روابط، جلوگیری شود.

تابوی جامعه ی ایران، شکسته می شود؟چگونه می توان این بیماری ها را کنترل کرد؟
وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی باید به موضوع کنترل این بیماری ها توجه کند اما متاسفانه در جامعه ایران هیچ آموزشی برای بیماری های مقاربتی نداریم؛ این در حالی است که در حدود 80 درصد خانم ها یک یا دو بار به بیماریهای مقاربتی همچون عفونت و قارچ ها گرفتار شده اند اما هیچ کس به آنها آگاهی نداده است؛ حتی در مورد چگونه شستن برای جلوگیری از عفونت، حاضر به دادن آگاهی نیستیم.

بیماری های مقاربتی و مسایل مبتلا به آن، در جامعه ما تابو شده و می خواهند که راجع به بدن و قسمت های آن هیچ چیز گفته نشود که این دیدگاه، عوارض بدی در پی دارد به طوری که باعث نازایی بسیاری از زنان می شود.

کسی که به بیماری مقاربتی عفونی دچار می شود، حتما که نباید با کسی رابطه برقرار کرده باشد، زیرا برخی از این بیماریهای عفونی، مقاربتی است و برخی دیگر مربوط به دستگاه تناسلی و ناشی از پاکیزه نبودن وسایلی است که استفاده می کنیم؛ به همین علت نمی توان آمار دقیقی در خصوص بیماری های مقاربتی در ایران اعلام کرد اما طبق استانداردهای جهانی می توان برای برخی بیماری ها آمارهایی اعلام کرد.

بیماری همچون سوزاک که در خانم ها و آقایان مشترک است، حداقل در حدود 70 درصد مردم در دوران عمر خود مبتلا شده اند. اگر افراد، مراقب بودند که روابط نادرست نداشته باشند و یا چگونه برخورد کنند که به این بیماری دچار نشوند این آمارها وجود نداشت؛ هر چند همانگونه که گفته شد آمار دقیقی در ایران وجود ندارد زیرا اصلا حرفی از این بیماری ها زده نمی شود و پزشکانی نیز که در این زمینه مراجعه کننده دارند آماری ارائه نمی دهند و بیماری های مقاربتی همچنان محرمانه باقی می ماند.

اگر در این زمینه آموزش های لازم داده نشود، همانگونه که شاهد هستیم عواقب آن را مردم، پرداخت می کنند؛ بعلاوه، برای درمان این بیماری ها باید هزینه های بسیاری پرداخت شود که البته مشکل را حل نخواهد کرد و آمار بیماری افزایش می یابد.

برای کنترل بیماری ها علاوه بر آموزش، چه راهکارهای دیگری باید اندیشیده شود؟
اگر در خصوص بیماری های مقاربتی، آموزش های لازم داده شود، شخص با آگاهی که دارد به بیماری دچار نمی شود و یا اگر هم بگیرد به زودی درمان می شود و یا کسی که می خواهد رابطه ای را برقرار کند، به طرف مقابل خود توجه می کند.

مورد دیگر این است که دولت همچون دیگر واکسن ها، واکسن بیماری چون تبخال تناسلی را در اختیار خانواده ها بگذارد؛ پس راه های پیشگیری زیادی وجود دارد اما وقتی بیماری منتقل شد، دیگر نمی توان کاری انجام داد زیرا برخی بیماری ها همچون قارچ ها وقتی مزمن می شوند، حتی اگر درمان شوند، دوباره عود می کنند.

باید به مردم آموزش داده شود که این بیماری ها چیستند؟ چگونه گسترش می یابند؟ چگونه رابطه ای باید داشت؟ چگونه فرد باید جلوی خود را در این روابط بگیرد؟ کی و چگونه باید از کاندوم استفاده کند؟ و این موارد، نیاز به اطلاع رسانی درست دارد.

در مورد بیماری هایی که ناشی از سیگار است، غربالگری انجام می شود اما چرا در مورد بقیه مسایل، اینگونه صحبت نمی کنیم؛ این در حالی است که بیماری های مقاربتی، مسایل بیشتری را به وجود می آورند تا سیگار و امثالهم! متاسفانه در ایران در مورد آن ها صحبت نمی شود و چون چیزی در مورد آن ها گفته نمی شود، درمان بعد از به وجود آمدن آن نیز مشکل است.

روابط جنسی همچون غذا خوردن است و باید بیماری های مربوط به آن و علل و عوامل به وجود آورنده آنها همگی توضیح داده شود تا افراد، آگاهی داشته باشند و به این مسایل، گرفتار نشوند و اگرهم گرفتار شدند، با آگاهی، در اسرع وقت آن را درمان می کنند و بعد از مدت کوتاهی بهبود می یابند.

با توجه به پژوهش های دانشگاهی، سن روابط جنسی در ایران خیلی پایین آمده و با توجه به افزایش پدیده تجرد در جامعه، چه آسیب هایی متوجه جامعه است؟
معمولا با شروع شدن سن بلوغ، روابط جنسی کمابیش وجود دارد؛ همانگونه که در بزرگسالان نیز هست. اما مساله این است که وقتی فردی به بیماری ناشی از رابطه جنسی دچار شد نه تنها خود، بلکه دیگران را نیز آلوده کرده و بیماری را به دیگران منتقل می کند. بیماری های جنسی باعث نازایی وعقیم شدن در برخی افراد می شود و یا بیماری ها و مشکلات دیگری را برای سایر افراد جامعه ایجاد می کند.

وقتی فرزندان ما به سن بلوغ می رسند از طریق ارتباط با افراد دیگر، خود ارضایی، صیغه کردن و یا انجام پنهانی کارهای خاص از جمله همجنس بازی در هر دو جنس، به دلیل محدودیت، نیاز خود را برطرف می کنند و نمی توان خواستار نبود روابط جنسی شد، زیرا همچون غذا خوردن، رابطه جنسی یک نیاز است و بعد از نیاز به خوراک و پوشاک، که اولین نیاز فیزیولوژیک انسان است، روابط جنسی هم از دیگر نیازهای انسان ها است، و اگر از ابتدا آموزش صحیح داده نشود، مسایل بعدی را به وجود می آورد.

زمانی سن ازدواج 18 تا 20 سال بود که باعث می شد کمترین آمار ابتلا به بیماری های جنسی وجود داشته باشد اما اکنون که سن ازدواج به بیشتر از 30 سال رسیده، افراد در معرض آسیب هستند به طوری که بیش از 15 سال با دیگران ارتباط برقرار می کنند، و در این مدت آسیب می بینند و وقتی افراد آسیب دیده، ازدواج می کنند، همسر خود را نیز مبتلا می کنند و اگر آموزش های مناسب، راه های پیشگیری و راه های درمان مناسب را به نوجوانان و جوانان و افراد جامعه ارائه ندهیم، دچار مشکل می شویم.

بیماری زگیل(تبخال) تناسلیکدام یک از بیماری های مقاربتی در جامعه ایران، نسبت به بقیه شیوع بیشتری دارد؟
در یک زمان، بیماری سفلیس در ایران خیلی رواج داشت اما با درمانی که صورت گرفت اکنون به ندرت این بیماری در ایران یافت می شود و در واقع ریشه کن شده است.

بعد از این بیماری، سوزاک که عفونت داخل مجاری اداری و رحمی است در جامعه ایران بسیار زیاد است و همه افرادی که نوعی از روابط جنسی را دارند، یک بار یا بیشتر به این بیماری دچار شده اند که با آنتی بیوتیک های مختلف، قابل درمان است.

در سومین نوع بیماری ها، قارچ ها هستند که از یک شخص به شخص دیگر منتقل می شوند و باعث ایجاد علایمی همچون خارش می شوند و اگر هم درمان شوند، بعد از یک ماه دوباره عود می کنند.

بیماری دیگر مقاربتی، بیماری ایدز است که گلبول های سفید خون را از بین می برد و افراد مبتلا، دیگر درمان نمی شوند.

تبخال تناسلی، دیگر بیماری مقاربتی است که در کشورهای دیگر نیز وجود دارد اما چون از واکسن استفاده می کنند، مشکلی پیش نمی آید اما در ایران این کار صورت نگرفته و حتی آموزش های لازم داده نشده و اگر به آن توجه نشود، امکان دارد در آینده باعث به وجود آمدن یک اپیدمی وحشتناک شود.


اخبار مرتبط: 
درخواست رابطه های جنسی عجیب!
«زگیل تناسلی» به سرعت در حال انتشار است
پرینت بگیرید


نام:  
نام خانوادگی :  
پست الکترونیکی:  
آدرس وب  
نظر شما :  

پربیننده ترین ها